Błękitny Rytm, 2016

Niebieski rytm rozwija malarski język oparty na rytmie, powtórzeniu i redukcji środków. Pionowe pasma koloru organizują przestrzeń obrazu, tworząc strukturę, w której napięcia rodzą się z relacji pomiędzy światłem, materią i proporcjami.

Oszczędność formalna wzmacnia siłę kompozycji. Powtarzalność nie prowadzi do monotonii, lecz buduje pulsujący układ, w którym każdy element pozostaje częścią większego porządku.