Corrida tryptyk, 2017

„Corrida” stanowi jeden z centralnych obrazów cyklu i syntetyzuje jego najważniejsze idee. Tryptyk nie przedstawia konkretnego momentu widowiska, lecz jego ponadczasowy wymiar – rytuał spotkania, konfrontacji i nieustannego napięcia pomiędzy przeciwstawnymi siłami.

Monumentalna kompozycja oparta jest na dialogu głębokiej czerni, intensywnej czerwieni oraz ekspresyjnych, wertykalnych form wyłaniających się z materii malarskiej. Rozdzielenie obrazu na trzy części buduje rytm przypominający kolejne akty spektaklu, podczas gdy centralne formy pozostają celowo niejednoznaczne. Mogą przywoływać sylwetkę człowieka, byka lub jedynie ślad energii pozostawiony przez ich spotkanie.

Ascetyczna przestrzeń wzmacnia znaczenie gestu malarskiego, który staje się nośnikiem emocji, pamięci i ruchu. Czerwień nie pełni wyłącznie roli koloru – staje się symbolem życia, pasji, odwagi i nieuchronności ofiary, natomiast czerń buduje przestrzeń ciszy, niepewności i kontemplacji.

W cyklu Corrida tryptyk staje się uniwersalną refleksją nad naturą konfrontacji. Nie opowiada o zwycięstwie ani porażce, lecz o doświadczeniu spotkania, które pozostawia trwały ślad w pamięci człowieka.